Het leger. De een verafschuwd het, de ander houd ervan.
Ik ben zo'n eerste persoon, mijn vriend de tweede.
Mijn opvatting van het leger:
Ga bij het leger, reis naar verre landen, ontmoet interessante mensen, vermoord ze, word vermoord.
Zijn opvatting van het leger:
Jeeej, leuk, laat ik erbij gaan!
ARGH.
Okee, hij wilt waarschijnlijk bij de marine, daar ben ik nog wel blij mee, want dan heeft hij een veel grotere overlevingskans, en okee, je hoort alleen maar de mensen die het niet overleven, terwijl de mensen die het wel overleven een veel grotere groep bezetten.
Maar toch..
En daarnaast, als hij naar Den Helder gaat tijdens zijn opleiding, zit hij daar de hele week en krijgt alleen weekendverlof.. Daar dacht ik eerder niet zo, tot gisteren. Een vriend van mijn zus had een vriendin, al 4 jaar ofzo, en toen ging hij een opleiding volgen bij de marine in Den Helder. En nu, na een halfjaar zijn ze uit elkaar, het werkte niet..
Rolf, mijn vriend dus, zegt iedere keer als ik erover begin; Wees niet bang.
En raar of niet, het houd me rustig, want ik weet dat hij gelijk heeft.
Ik vind het echt awesome wat hij doet...
...zolang hij maar niet in die ene kleine groep van mensen die het niet overleefd zit, en hij het maar niet zo gaat aanpakken als die vriend van mijn zus.
